این ضربالمثل زمانی به کار میرود که یک نفر با لجبازی و سرسختی، حرف حق و واقعیت آشکار را هم نپذیرد. حتی اگر همه ببینند و بدانند چیزی سفید است، آن شخص فقط به خاطر مخالفت و упряمی خودش، اصرار میکند که آن چیز سیاه است.
مثلاً فرض کنید همه حاضر در یک اتاق میبینند که برف سفید است، اما یک نفر از روی لجبازی میگوید: “نه، این برف سیاه است!” در این شرایط است که این مثل را به کار میبرند. این فرد نه برای کشف حقیقت، بلکه فقط برای جر و بحث و نشان دادن مخالفتش، حرف میزند.
هدف این ضربالمثل، نشان دادن رفتار افرادی است که عمداً و از روی لجاجت، چشمشان را بر روی حقیقت میبندند و حاضر نیستند واقعیت را بپذیرند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً معنی ضرب المثل ” کارو دست میکنه اما چشم میترسه “ را بخوانید.
در این نوشته، با مفهوم، پیشینه و معنای اصلی یکی از ضربالمثلهای کهن و پرمعنی ایرانی آشنا خواهید شد. با ما در مدیر تولز همراه باشید.
برای گسترش دانش خود، مقاله معنی ضرب المثل ” دشمن دانا بلندت میکند برزمینت میزند نادان دوست “ را مطالعه کنید.
برای گسترش دانش خود، مقاله معنی ضرب المثل ” خر بیار و باقالی بار کن ” + داستان را مطالعه کنید.
برای گسترش دانش خود، مقاله معنی ضرب المثل ” توبه گرگ مرگ است ” + داستان را مطالعه کنید.
در صورت علاقهمندی، مطلب معنی ضرب المثل ” کسی را دنبال نخود سیاه فرستادن “ را از دست ندهید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره معنی ضرب المثل ” مگه شهر هرته “ بیابید.
معنی اگه بگه ماست سفیده، من میگم سیاهه چیست؟
1- یعنی آنقدر به او اطمینان ندارم که حتی اگر واضحترین خبر را هم از زبان او بشنوم، باورش نمیکنم.
2- این ضربالمثل در مورد کسی گفته میشود که آنقدر دروغگوست و به این کار ناپسند معروف شده که هیچکس حرفهایش را باور نمیکند، حتی اگر راست بگوید.
3- این ضربالمثل نشاندهنده اغراق در بیاعتمادی به حرفهای یک فرد دروغگوست. منظور از سفیدی ماست، چیزهای واضح و روشنی است که همه از آن خبر دارند. اما اگر یک دروغگو حتی درباره همین چیزهای واضح هم چیزی بگوید، کسی حرفش را جدی نمیگیرد.
4- اگر دقیقتر نگاه کنیم، این ضربالمثل برای دشمنان هم به کار میرود. چون آنها هم به بدی و خیانتکاری شناخته شدهاند و همیشه باید نسبت به آنها بدبین بود. کسی که تمام عمرش را با دروغ و فریب گذرانده و این عادتهای ناپسند در وجودش ریشه دوانده، به سختی میتواند آنها را ترک کند؛ مانند قماربازانی که طمع پول بیشتر، آنها را در کارهای نادرست غرق کرده است.
در نتیجه، این ضربالمثل برای نشان دادن بیاعتمادی به افراد خطاکار استفاده میشود.