سفر به شیوه بومگردی، نوعی سفر مسئولانه به مناطق طبیعی است. در این نوع سفر، تأکید بر این است که تا حد امکان به محیطزیست و فرهنگ محلی آسیبی نرسانیم. هدف اصلی، لذت بردن از طبیعت و در عین حال، حفظ و نگهداری از آن برای آیندگان است.
توصیه میکنیم این مطلب تحقیق در مورد زندگی حضرت آدم (ع) را حتماً بخوانید.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله تحقیق در مورد سوره طاها به زبان ساده مراجعه کنید.
در بومگردی، معمولاً به جای اقامت در هتلهای بزرگ و شلوغ، در اقامتگاههای محلی و کوچک ساکن میشویم. این کار نهتنها به اقتصاد مردم بومی منطقه کمک میکند، بلکه فرصتی است برای آشنایی نزدیک با سبک زندگی، آداب و رسوم و غذاهای محلی آنان.
برای یادگیری پیشرفته، به تحقیق در مورد جمعیت مراجعه کنید.
یک بومگرد واقعی، مانند یک مهمان محترم است که به خانه طبیعت وارد شده است. او مراقب است که زبالهای بر جای نگذارد، در مصرف منابعی مانند آب صرفهجویی کند و آرامش جانوران و گیاهان را برهم نزند. او سعی میکند تنها ردپای خود را به جا بگذارد و تنها خاطرات خوبی را با خود ببرد.
این نوع سفر، سفری آرام و عمیق است که به ما فرصت میدهد دوباره با طبیعت پیوند بخوریم، از شتاب دنیای مدرن فاصله بگیریم و درک بهتری از محیط اطراف خود پیدا کنیم. بومگردی به ما یادآوری میکند که چگونه میتوانیم مهمانانی خوب برای سیاره زیبای زمین باشیم.
بومگردی در زبان فارسی، جایگزین واژه اکوتوریسم شده است. این واژه از دو بخش اصلی تشکیل میشود:
اکو (Eco) که به معنای طبیعت و محیط زیست است،
و توریسم (Tourism) که به معنای گردشگری میباشد.
به همین دلیل، بومگردی در واقع به همان “طبیعتگردی” اشاره دارد.
برای گسترش دانش خود، مقاله تحقیق درباره درخت افرا را مطالعه کنید.
بوم گردی چیست؟
بومگردی یعنی سفر کردن با حس مسئولیت به سوی مکانهای طبیعی و دیدنی. در این نوع سفر، مسافران نه تنها از طبیعت لذت میبرند و آن را بهتر درک میکنند، بلکه در حفظ و پاسداری از محیط زیست نیز میکوشند. آنها به جای آن که به زندگی مردم منطقه آسیب بزنند، سعی میکنند شرایط زندگی آنان را بهتر و پایدارتر کنند.
بومگردی یک شیوه نوین سفر است که در آن، محافظت از محیط زیست در اولویت قرار دارد و حضور مسافران باعث میشود درآمد مردم بومی نیز بیشتر شود. در این سفرها، به فرهنگ و رسوم مردم منطقه کاملاً احترام گذاشته میشود و فرد بومگرد خود را با شیوه زندگی و عادات جامعه محلی هماهنگ میکند.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تحقیق در مورد هفت خان رستم به صورت مختصر را بخوانید.
اقامتگاههای بوم گردی به چه شکل هستند؟
اقامتگاههای بومگردی، در واقع خانههایی هستند که به سبک سنتی و معماری قدیمی همان منطقه ساخته شدهاند. مثلاً در شمال ایران، این اقامتگاهها را اغلب با چوب و در دل طبیعت سبز میسازند. در مناطق کویری و جنوبی هم خانههای بومگردی را با دیوارهای کاهگلی، سقفهای چوبی، تنورهای نان پزی و حوضهای آب میبینیم.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً تحقیق درباره سوره کوثر به زبان ساده را بخوانید.
مدیریت این اقامتگاهها معمولاً به عهده مردم محلی است و غذایی که به مهمانان داده میشود، از غذاهای محلی و سنتی همان منطقه تهیه میشود. دکوراسیون داخل اقامتگاهها نیز کاملاً به سبک گذشته است و در محوطه آنها معمولاً صنایع دستی و آثار هنری ساختهشده توسط مردم بومی به نمایش گذاشته میشود.
برای یادگیری پیشرفته، به تحقیق در مورد درخت سپیدار مراجعه کنید.
مسافران با سفر به این مناطق نه تنها با فرهنگ و آداب و رسوم مردم آنجا آشنا میشوند، بلکه میتوانند روش ساخت صنایع دستی را نیز یاد بگیرند و زندگی به سبک گذشته و شرایطی که نیاکان ما در آن زندگی میکردند را از نزدیک تجربه کنند.
تفاوت بومگردی با دیگر انواع گردشگری
در دیگر گونههای سفر، هدف افراد معمولاً تفریح، کار، تجارت یا زیارت است که در آنها راحتی و آسایش اهمیت زیادی دارد. اما در طبیعتگردی، اهداف سفر کاملاً متفاوت است. برخی از این اهداف عبارتاند از:
– شناخت فرهنگ و باورهای مردم بومی و ایجاد پیوند میان مسافران و میزبانان
– هماهنگی با طبیعت و سازگار کردن خواستههای خود با قوانین طبیعی
– کمک به افزایش درآمد ساکنان محلی
– آشنایی با دیدنیهای طبیعی منطقه به گونهای که هر فرد حس کند مسئول حفظ آنهاست
– بهرهگیری از امکاناتی که با طبیعت و فرهنگ منطقه سازگار باشند
– همکاری در پیشرفت گردشگری در جوامع محلی
جالب است بدانید که با پدید آمدن طبیعتگردی، حتی دورافتادهترین و دستنخوردهترین مناطق جهان نیز به مقاصد سفر تبدیل شدهاند و دوستداران طبیعت میتوانند برای تماشای زیباییهای طبیعی به آنجا سفر کنند. در گذشته، ساخت هتلها نهتنها هزینههای زیادی دربرداشت، بلکه به محیطزیست منطقه نیز آسیب میرساند. اما امروزه با وجود اقامتگاههای طبیعتگردی، هم هزینههای ساخت کمتر شده و هم آسیبی به طبیعت وارد نمیشود.
ایران نیز سرزمینی چهارفصل است که هر بخش آن پر از زیباییهای شگفتانگیز است و گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب میکند. طبیعتگردی با ایجاد شغل پایدار برای مردم محلی، هم از کوچ آنان به شهرها جلوگیری میکند و هم آنان را به نگهداری داوطلبانه از طبیعت ترغیب مینماید؛ به طوری که گردشگران نیز به این کار تشویق میشوند.