این ضربالمثل در مورد کسی به کار میرود که در جایی حضور دارد اما به قوانین، ارزشها یا کارهای اصلی آنجا پایبند نیست و اهمیت نمیدهد. مثل کسی که در مسجد است ولی نماز نمیخواند.
مسجد، خانه خداست و مهمترین کار در آن، نماز خواندن است. اگر کسی به مسجد برود اما نماز نخواند، حضور فیزیکی او بدون انجام این کار اصلی، فایدهای ندارد. در واقع، این مثل میگوید که صرف بودن در یک مکان یا جمع، کافی نیست؛ بلکه باید به هدف و کار اصلی آنجا هم احترام بگذاری و آن را انجام دهی.
این عبارت معمولاً برای افرادی استفاده میشود که形式上 در یک گروه یا مکان هستند، اما در عمل، برخلاف اصول و وظایف آن گروه رفتار میکنند.
در این نوشته، با مفهوم و معنای واقعی این ضربالمثل کهن ایرانی آشنا خواهید شد. در ادامه با ما همراه باشید.
معنی برای یک بی نماز در مسجد را نمی بندند چیست؟
۱- یعنی نباید به خاطر تعداد کمی آدم که قدردان نیستند، امکانات را از دسترس بسیاری از مردم خارج کرد.
۲- این ضربالمثل زمانی استفاده میشود که افرادی قصد کمک و خدمت به دیگران را دارند، اما در میان آنان کسانی هستند که شایستگی این محبت را ندارند؛ چون نه تنها سپاسگزار نیستند، بلکه قصد آزار دیگران را نیز دارند. با این حال، مفهوم این ضربالمثل میگوید: به خاطر تعداد محدودی افراد بدطینت، نباید از خدمت به بقیه دست کشید.
۳- یعنی هر اندازه دشمنان سعی کنند مانع پیشرفت ما شوند، ما باید در راه خود پایدار بمانیم، زیرا هدف اصلی آنها این است که ما را از باورها و ارزشهایمان دور کنند.
۴- نباید اجازه داد نقشههای شوم چند نفر، سرنوشت جمع زیادی از مردم را تحت تأثیر قرار دهد.
۵- معنی ظاهری این مثل چنین است: افراد باایمان در مسجد نماز میخوانند و درهای مسجد به روی آنان باز است. حال اگر افرادی بینماز یا مخالف بیایند و با ایجاد مشکل بخواهند باعث بسته شدن درهای مسجد شوند، نباید فریب آنان را خورد. چون اگر مسجد بسته شود، افراد باایمان از شنیدن معارف و آموزشهای宗教ی محروم میشوند و این محرومیت، ضرر بزرگی است. مسجد تنها جای نمازخواندن نیست، بلکه محل روشنگری و آموزش است.
البته وقتی امروز از این ضربالمثل استفاده میکنند، مقصود فقط خود مسجد نیست. مسجد در اینجا نماد هر نعمت و فرصتی است که در اختیار جامعه اسلامی قرار دارد، و منظور از «بینماز» نیز دشمنانی هستند که میخواهند این نعمتها را نابود کنند.