افرادی که بینایی ندارند میتوانند با کمک خط بریل، نتهای موسیقی را بخوانند و نواختن را بیاموزند. البته حتی پیش از آنکه خط بریل ابداع شود، بسیاری از نابینایان با گوش دادن به صداها و آهنگها، موسیقی را فرا میگرفتند. در طول تاریخ، هنرمندان نابینا همواره استعدادهای درخشان خود را در زمینه موسیقی نشان دادهاند. به همین مناسبت، روز ۲۳ مهر که به عنوان روز جهانی نابینایان شناخته میشود، فرصت خوبی است تا با برخی از برترین موزیسینهای نابینا در سراسر جهان آشنا شویم. در ادامه این نوشته در وبلاگ مدیر تولز همراه ما باشید.
موسیقیدانان نابینای بینالمللی
بلایند ویلی جانسون
ویلی جانسون، یک خواننده آمریکایی سیاهپوست بود که نابینا به دنیا آمد. سال تولد او به ۱۸۹۷ بازمیگردد. او در دوران زندگی خود به شهرت نرسید و در خیابانها با گیتارش آهنگ مینواخت و آواز میخواند. با این حال، صدای او چنان گیرا و زیبا بود که تعدادی از آثار ضبطشدهاش تا به امروز باقی ماندهاند. امروزه موسیقی او برای هنرمندان سبکهای بلوز، گاسپل و راک بسیار ارزشمند و تاثیرگذار است.
ری چارلز رابینسون
ری چارلز رابینسون، موسیقیدان سرشناس آمریکایی، نوازنده چیرهدست پیانو و کیبورد و خواننده سبکهای جاز و ریتماندبلوز بود. او وقتی تنها هفت سال داشت، در اثر بیماری آب سیاه، بینایی خود را از دست داد. این هنرمند با تلفیق سبکهای مختلفی مانند گاسپل، بلوز، کانتری و جاز، توانست سبک تازهای به نام موسیقی سول را خلق کند.
رونی میلساپ
رونی میلساپ یک خواننده و نوازنده آمریکایی است که از بدو تولد بینایی خود را از دست داده است. با این حال، این محدودیت مانع پیشرفت او در دنیای موسیقی نشد. او از سنین پایین به فراگیری موسیقی کلاسیک پرداخت و پس از آن راهی استودیو نشویل شد. از دستاوردهای مهم او، نقش مؤثری است که در نوآوری و دگرگونی سبک موسیقی کانتری ایفا کرده است.
آندرهآ بوچلی
آندرهآ بوچلی خواننده مشهور ایتالیایی از زمان کودکی با تنبلی چشم روبرو بود، اما در سن دوازده سالگی بر اثر یک حادثه در حین بازی و برخورد یک توپ، بینایی خود را به طور کامل از دست داد. او از شش سالگی با شوق و علاقه فراوان، فراگیری ساز پیانو و آواز اپرا را شروع کرده بود. بوچلی در سالهای بعد، همزمان با دنبال کردن موسیقی، در رشته حقوق نیز مدرک دکتری گرفت؛ ولی در نهایت راه هنر و موسیقی را برای زندگی خود انتخاب کرد. او توانست سبک اپرا را با موسیقی پاپ تلفیق کند و به موفقیتهای چشمگیری در سطح جهان دست یابد.
موسیقی دانان نابینای ایران
میراسماعیل صدقیآسا حسینی
میراسماعیل صدقیآسا حسینی، هنرمند و آهنگساز اهل یزد بود. او از ششسالگی و در شرایطی سخت، در حالی که بینایی خود را از دست داده بود و خانوادهاش مشکلات مالی داشتند، آموختن موسیقی را در تهران شروع کرد. استاد او در نواختن ویولن، حسینعلی وزیریتبار نام داشت. میراسماعیل علاوه بر موسیقی، در رشتهٔ حقوق نیز تحصیل کرد و سی سال پایانی زندگی خود را در آلمان گذراند. او از پیشگامان خلق سبکهای تازه در موسیقی ایرانی به شمار میرفت و برای آشنایی با موسیقی محلی مناطق گوناگون، به سفر در سراسر ایران پرداخت.
نورعلی برومند
نورعلی برومند، یک هنرمند موسیقی نابینا بود که در نواختن سازهای تار، سهتار، سنتور و تمبک مهارت داشت و در زمینه آواز نیز تخصص داشت. او از هفت سالگی نواختن تمبک را شروع کرد و در سیزدهسالگی نزد استاد درویشخان رفت تا تار یاد بگیرد. بعدها برای ادامه تحصیل به شهر برلین رفت و در آنجا نواختن پیانو را نیز آموخت. برومند که در آلمان مشغول تحصیل پزشکی بود، پس از مدتی بینایی خود را از دست داد؛ اما با این وجود، به آموزش و فعالیت در زمینه موسیقی ادامه داد. او در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و همچنین در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ایران به تدریس پرداخت. حتی یک بار با دعوت یک پژوهشگر آمریکایی موسیقی محلی، به دانشگاه ایلینوی رفت و در یک دوره کوتاه، به معرفی موسیقی دستگاهی ایران پرداخت. بخشهایی از ردیفهای موسیقی ایرانی را نیز در آنجا ضبط کرد که امروزه در آرشیو دانشگاه ایلینوی نگهداری میشود.