علی تجویدی یک هنرمند پرآوازه در زمینه موسیقی ایرانی بود که با سازهای ویلن و سه‌تار به‌خوبی آشنا بود. او علاوه بر نوازندگی، در زمینه آهنگسازی، پژوهش و نویسندگی نیز فعالیت داشت و به عنوان یکی از چهره‌های ماندگار و استادان بزرگ موسیقی ایران شناخته می‌شود. اگر دوست دارید اطلاعات بیشتری درباره زندگی و آثار این هنرمند به دست آورید، پیشنهاد می‌کنیم این نوشته را در وبلاگ مدیر تولز دنبال کنید.

تولد و کودکی علی تجویدی

علی تجویدی در پانزدهم آبان‌ماه سال ۱۲۹۸ در محله‌ای از تهران به نام کوچه ظهیرالاسلام به دنیا آمد. خانواده او اصالتاً اهل اصفهان بودند و به هنر علاقه زیادی داشتند. پدرش، هادی تجویدی، هم نقاش بود و هم موسیقی می‌نواخت و نزد استادان بزرگی مانند کمال‌الملک و درویش‌خان آموزش دیده بود.علی دو برادر به نام‌های محمد و علی‌اکبر داشت که هر دو به نقاشی روی آوردند و در این زمینه نامدار شدند؛ اما خود او از همان کودکی به موسیقی علاقه نشان داد.نخستین معلم موسیقی علی، پدرش بود. پس از آن، نواختن فلوت را نزد ظهیرالدینی فراگرفت و تا دوازده سالگی بر همه دستگاه‌های موسیقی ایرانی چیره شد. در شانزده سالگی، آموختن ویولن را نزد حسین یاحقی آغاز کرد و در هجده سالگی، نزد ابوالحسن صبا رفت و آموزش جدی‌تر را شروع کرد.علی تجویدی هشت سال شاگرد استاد صبا بود و به یکی از بهترین شاگردان او تبدیل شد؛ به گونه‌ای که وقتی استاد در کلاس حضور نداشت، علی به جای او به هنرجویان درس می‌داد. با پشتیبانی استاد صبا، به محفل هنری محمد ایرانی مجرد راه پیدا کرد و در آنجا با بسیاری از هنرمندان نامی آن زمان مانند محمد ایرانی مجرد، اسماعیل قهرمانی، سید حسین طاهرزاده و رکن‌الدین مختاری آشنا شد. او در طول این هشت سال، به فراگیری موسیقی غربی و نوازندگی ویولن کلاسیک نیز پرداخت.

آثار

علی تجویدی پیش از انقلاب، آهنگ‌های فراوانی برای خوانندگان سرشناس ساخت. او در آن دوران نه فقط یک آهنگساز و نوازنده ویولن مشهور بود، بلکه در هنرستان موسیقی نیز تدریس می‌کرد و شاگردان بسیار توانایی را پرورش داد. پس از انقلاب، او فعالیت هنری کمتری داشت؛ با این حال همکاری‌های معدودی با هنرمندانی مانند علی‌اصغر شاه‌زیدی، محمدرضا شجریان و فرهاد فخرالدینی داشت. افزون بر فعالیت‌های موسیقایی، او پس از انقلاب سه کتاب منتشر کرد: کتاب‌های “موسیقی ایران یک” و “موسیقی ایران دو” توسط انتشارات سروش، و کتاب سوم با نام “ماهور” که توسط نشر ماهور به چاپ رسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *