ناصر فرهنگفر هنرمندی بود که در زمینه شعر و نوازندگی تنبک فعالیت میکرد. او نقش بسیار مهمی در ارتقای جایگاه تنبک در موسیقی اصیل ایرانی داشت. در این نوشته از وبلاگ مدیر تولز، نگاهی به زندگینامه این هنرمند خواهیم داشت.
تولد و کودکی
ناصر فرهنگفر در چهارم آبان سال ۱۳۲۶ در شهر ری به دنیا آمد. پدرش تار میزد و عمویش هم نوازنده تنبک بود. به همین دلیل، از بچگی با موسیقی خو گرفت و به آن علاقهمند شد. زمانی که تنها هفت سال داشت، با کوزههای گلی صدا درمیآورد و بعدها با تنبک عموی خود شروع به تمرین کرد.
در نهایت، آموزش جدی موسیقی را نزد یکی از بستگانش به نام محمد ترکمان آغاز کرد. محمد ترکمان شاگرد امیرناصر افتتاح، نوازنده سرشناس تنبک در آن دوران بود. چندی بعد، ناصر فرهنگفر با حسین تهرانی آشنا شد و فراگیری موسیقی را زیر نظر او ادامه داد. او برای یادگیری نت به کلاس محمد اسماعیلی رفت و از دانش استادان بزرگی مانند عبدالله دوامی، سیدحسن میرخانی، سیدحسین میرخانی و علیاکبر کاوه نیز بهره برد.
فعالیتهای حرفهای
ناصر فرهنگفر تدریس موسیقی را از سال ۱۳۴۲ در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آغاز کرد. ده سال بعد، در سال ۱۳۵۰، به رادیو و تلویزیون راه یافت و در برنامههای محبوبی مانند «هفت شهر عشق»، «گلهای تازه» و «گلچین هفته» به اجرا پرداخت.
او با فعالیت در گروههای شیدا و عارف، نگرش مردم را نسبت به ساز تنبک دگرگون کرد. پیش از آن، تنبک تنها سازی همراهیکننده در ارکستر به شمار میرفت، اما فرهنگفر با نواختن ریتمیک و بهکارگیری تکنیکهای ویژهاش، این ذهنیت را تغییر داد. آشنایی او با شعر و عروض، نقش مهمی در خلق ریتمهای نوآورانهای داشت که مینواخت.
فعالیتهای هنری ناصر فرهنگفر به ایران محدود نبود. او در سال ۱۳۵۲ همراه با گروه مرکز حفظ و اشاعه موسیقی به بلژیک سفر کرد و با گروه باله موریس بژار همکاری نمود. همچنین در سال ۱۳۵۴ به دعوت رابرت ویلسون به نیویورک رفت و با گروه تئاتر او نیز همکاری داشت.