در زندگی همه ما، دو مفهوم مهم وجود دارد: راستگویی و دروغگویی. این دو، مانند روشنایی و تاریکی، کاملاً در مقابل هم قرار دارند و تأثیرات بسیار متفاوتی بر زندگی ما میگذارند.
راستی، مانند نوری درخشان است که فضای اطراف را روشن میکند. وقتی راست میگوییم، آرامش داریم، قلبمان سبک میشود و اعتماد دیگران را جلب میکنیم. روابط ما با اطرافیان محکم و پایدار میشود و احترام آنها را برای خود نگه میداریم. راستگویی، بنیان یک زندگی شرافتمندانه و یک جامعه سالم است.
اما دروغ، مانند ابری تیره است که آسمان زندگی را میپوشاند. دروغ گفتن، شاید در ابتدا آسان به نظر برسد، اما همیشه بار سنگینی بر دوش فرد میگذارد. دروغ، اعتماد را از بین میبرد، دوستیها را نابود میکند و آرامش درونی انسان را برهم میزند. یک دروغ، معمولاً به دروغهای بیشتری نیاز دارد و فرد را در چرخهای بیپایان از فریب گرفتار میکند.
توصیه میشود به مطالعه مقاله انشا در مورد روزی را که دوست دارم تکرار شود ادامه دهید.
تفاوت اصلی این دو در نتایج آنهاست. راستی، حتی اگر سخت باشد، در نهایت ما را به آزادی و عزت نفس میرساند. در مقابل، دروغ، ما را در قفسی از ترس و اضطراب زندانی میکند.
پس بیاییم راستگویی را انتخاب کنیم، حتی زمانی که سخت است. این انتخاب، نه تنها شخصیت ما را استوار میکند، بلکه دنیای اطرافمان را نیز به جای بهتری تبدیل مینماید.
در این نوشته، به بررسی دو مفهوم مخالف یعنی راستگویی و دروغگویی میپردازیم. این متن به شیوهای ادبی و توصیفی برای دانشآموزان تهیه شده است تا با چگونگی نوشتن و تقویت مهارتهای نویسندگی آشنا شوند. با ما در مدیر تولز همراه باشید.
موضوع انشا تضاد معنایی راست و دروغ
برخی چیزها در دنیا در کنار هم و در مقابل هم قرار دارند. مانند شب و روز، روشنایی و تاریکی، و همچنین راستی و دروغ. اگر یکی از این دو نباشد، دیگری معنا و مفهومی نخواهد داشت. این دو با وجود تضادشان، برای درک شدن به وجود یکدیگر وابستهاند.
راستی همیشه کاری پسندیده و ستودنی است. همه مردم شعار راستی و درستی میدهند، اما اینکه در عمل چقدر به آن پایبند هستند را فقط خدا میداند! دروغ را ریشه همه بدیها میدانند و دروغگو را به شدت سرزنش میکنند. همه با دروغ مخالفند، اما آیا کسی پیدا میشود که هرگز دروغ نگفته باشد؟
بعضی افراد برای خودشان توجیهی شرعی برای دروغ گفتن میسازند. مثلاً میگویند: “دروغ مصلحتی گفتم تا کار خیری انجام شود!” اما آیا واقعاً میتوان در دروغ، خیری پیدا کرد؟! اغلب وقتی دروغی گفته میشود، آشوب و فتنهای به پا میکند و هیچ خیری در آن باقی نمیماند.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در انشا در مورد سالمندان پیدا کنید.
یک دروغ، باعث میشود برای پنهان کردنش، دروغهای دیگری هم گفته شود. دروغ مانند یک مرداب است که همه چیز را در خود فرو میبرد. بوی بد آن همه جا را میگیرد و اثر کثیف آن برای مدتها باقی میماند. دروغ چه سرنوشتهایی را نابود میکند و چه زندگیهایی را از هم میپاشاند. از همه بدتر، جملهای است که میگوید: “دروغگو حافظهاش کم است”؛ این ویژگی، دروغگو را خوار و بیآبرو میکند.
اما راستی، همیشه ساده و بیآلایش است. راستی نماد کامل حقیقت است و کسی که راست میگوید، هیچ نگرانی از رسوا شدن ندارد. راستی در ذهن دقیق و بدون کم و کاست میماند. اگر هزار بار هم تعریف شود، دقیقاً مثل بار اول بیان میشود. راستگویی به انسان اعتبار میبخشد و ارزش انسانیت او را بالا میبرد.
راستی همیشه برتر است، حتی اگر گاهی تلخ باشد. زیرا به فرد توانایی روبرو شدن با واقعیتهای زندگی را میدهد، حتی اگر در ابتدا ناراحتکننده به نظر برسد. این راستی، از آن سراب فریبندهای که دروغ میسازد، بسیار بهتر است. دروغ، امیدهای پوچ ایجاد میکند و گویی آدمی را از اوج آسمان به زمین میکوبد.
فکر نمیکنم کسی باشد که دوست داشته باشد به او دروغ بگویند. حتی اگر خودش دروغگو باشد، باز هم از شنیدن دروغ ناراحت میشود. شنیدن دروغ به شعور انسان توهین میکند. افراد ترسو زیاد دروغ میگویند، زیرا جرأت راست گفتن ندارند؛ آنها بیاعتمادبهنفس و ضعیف هستند.
انسانهای سالم و بااراده همیشه میکوشند راستگو بمانند، زیرا برای نشان دادن خود، نیازی به دروغ نمیبینند. راستی و صداقت، چراغ راه انسان است و او را به کمال میرساند، اما دروغ مانند چاهی تاریک است که گویندهاش حتماً روزی در آن سقوط خواهد کرد.
بیشتر بخوانید: لیست انشاهای تضاد معنایی
انشا اختصاصی _ نویسنده: مهتا قیدی
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در انشا کوتاه در مورد زلزله پیدا کنید.