در دنیای ما، خوب و بد، روشنایی و تاریکی، همیشه در کنار هم قرار دارند. این دوگانگی در باورهای دینی ما نیز به روشنی دیده میشود. بهشت و دوزخ، دو نماد بسیار قدرتمند هستند که سرنوشت نهایی انسان را نشان میدهند؛ یکی جایگاهی سرشار از نعمت و دیگری مکانی پر از رنج.
**بهشت: باغ آرزوهای جاودان**
بهشت، همان جایی است که آرزوی رسیدن به آن را داریم. تصویر آن، پر از باغهای سرسبز، نهرهای آب زلال و سایههای خنک است. در آنجا خبری از خستگی، غم یا بیماری نیست. آرامش کامل برقرار است و افراد در نعمتهای فراوان و پاک، در کنار عزیزانشان زندگی میکنند. بالاتر از همه اینها، احساس رضایت و نزدیکی به پروردگار است که بزرگترین پاداش به شمار میآید. بهشت، نماد مهربانی، بخشش و پاداش کارهای نیک است.
**جهنم: نمایشگاه عذاب و حسرت**
در طرف مقابل، جهنم قرار دارد که نشاندهنده نتیجه انتخابهای نادرست و گناه است. توصیف آن، مکانی ترسناک با آتش سوزان، هوایی داغ و نوشیدنیهای بسیار تلخ است. در آنجا رنج و عذاب دائمی حاکم است و افراد از کارهای گذشته خود سخت پشیمان هستند. جهنم نماد عدالت و نتیجه طبیعی سرکشی و دوری از راه درست است.
**دو روی یک سکه**
این دو مفهوم، اگرچه کاملاً مخالف هم به نظر میرسند، اما در حقیقت دو بخش از یک سیستم منسجم هستند. یکی نشاندهنده امید، لطف و پاداش است و دیگری هشداردهنده نتیجه بدیها و ستم است. شناخت هر دو، به زندگی ما جهت میدهد. ترس از دوزخ میتواند如同一 بازدارنده عمل کند و امید به بهشت، انگیزهای برای حرکت به سوی خوبیها و انجام کارهای شایسته باشد.
در پایان، این دو نماد به ما یادآوری میکنند که انسان دارای اختیار است و نتیجه انتخابهای خود را خواهد دید. این آگاهی به ما کمک میکند تا در زندگی، مسیر درست را برگزینیم و برای رسیدن به جایگاهی بهتر و والاتر تلاش کنیم.
در این نوشته، به بررسی دو مفهوم متضاد بهشت و دوزخ میپردازیم. این متن با نثری ادبی و تصویری برای دانشآموزان تهیه شده است تا با شیوهی نگارش و تقویت مهارت نویسندگی بیشتر آشنا شوند. در ادامه با مدیرتولز همراه باشید.
موضوع انشا تضاد معنایی بهشت و جهنم
چرا باید کارهای خوب انجام دهیم و از کارهای بد دوری کنیم؟ حتماً شما هم این حس را تجربه کردهاید که پس از یک کار نیک، آرامش عجیبی در دلتان به وجود میآید و برعکس، بعد از یک رفتار نادرست، ناراحتی و پشیمانی وجودتان را فرامیگیرد. اما آیا فقط این حس درونی دلیل اصلی کارهای ماست؟
به باور ما، زندگی انسان با مرگ پایان نمییابد. همهٔ کارهایی که در این دنیا انجام میدهیم، روزی در دادگاهی بزرگ سنجیده میشود و نتیجهٔ اعمالمان به خودمان بازمیگردد. البته گاهی نتیجهٔ برخی کارها را در همین دنیا هم میبینیم، اما محاسبهٔ اصلی در آخرت انجام میشود.
از بچگی شنیدهایم که بهشت، خانهٔ خوبان است. پدر و مادرها با زبان ساده، داستان دنیای پس از مرگ را برایمان تعریف میکردند؛ دنیایی که میتواند پر از زیبایی و آرامش باشد یا سرشار از رنج و تاریکی. آنها به ما یادآوری میکردند که جایگاه ما در آخرت، تنها به انتخابهای خودمان بستگی دارد.
بهشت جایی است که انسانهای نیکوکار در آن ساکن میشوند. در آنجا نه گرسنگی وجود دارد، نه بیماری، نه نگرانی. هر کس وارد بهشت شود، برای همیشه در آسایش و شادی مطلق زندگی خواهد کرد. زندگی در آخرت برخلاف دنیا، پایانناپذیر و همیشگی است.
اما در مقابل، جهنم جایگاه بسیار سختی است. کسانی که در دنیا به دیگران ظلم کردهاند و به ندای وجدانشان گوش ندادهاند، در آخرت به جهنم خواهند رفت. شاید این افراد در زندگی دنیوی، راحت و مرفه زندگی کرده باشند، اما در آخرت با عذابی بیپایان روبرو میشوند.
همهٔ انسانها با فطرتی پاک به دنیا میآیند. این خود ما هستیم که با انتخابهایمان، روح خود را پاک نگه میداریم یا آلوده میکنیم. تقریباً در همهٔ ادیان، باور به زندگی پس از مرگ وجود دارد.
هدف اصلی انسان در این دنیا، این است که با اعمال نیک، به زندگی جاویدان و بهتر در آخرت دست یابد. بهشت، پاداش کسانی است که رضایت خدا را بر لذتهای زودگذر دنیا ترجیح دادهاند و جهنم، نتیجهٔ انتخاب کسانی است که تنها به فکر زندگی دنیوی خود بودهاند.
جالب اینجاست که نمونهای کوچک از بهشت و جهنم را میتوانیم در همین دنیا ببینیم. وقتی به کسی کمک میکنی و او با چشمانی благодаک از تو تشکر میکند، آنقدر حس خوبی پیدا میکنی که گویی بهشت را در همین لحظه تجربه کردهای.
بیشتر بخوانید: لیست انشاهای تضاد معنایی
_ دوستان عزیز در صورتی که انشایی با این موضوع نوشته اید می توانید از قسمت نظرات برای ما ارسال کنید.
انشا اختصاصی _ نویسنده: محیا بخشی فرد