هوشنگ ظریف از استادان برجسته موسیقی ایرانی بود که در نواختن سازهای تار، سهتار و تنبک مهارت داشت. او به مدت هفده سال در هنرستان موسیقی به آموزش تار پرداخت و بسیاری از نوازندگان چیرهدست را پرورش داد. همچنین در طول سالهای فعالیت هنری خود، با ارکسترها و گروههای موسیقی معتبر همکاری کرد و کوشش بسیاری نمود تا موسیقی سنتی ایران را به مردم دیگر کشورها معرفی کند. اگر به موسیقی سنتی ایران و ساز تار علاقه دارید، آشنایی با هوشنگ ظریف برای شما ضروری است. شما میتوانید در نوشتههای دیگر وبلاگ مدیر تولز با نوازندگان پیشکسوت و نامدار تار بیشتر آشنا شوید.
بیوگرافی هوشنگ ظریف
هوشنگ ظریف در ۱۶ آذر ۱۳۱۷ در تهران به دنیا آمد. پس از پایان دبستان، وارد هنرستان موسیقی ملی شد و نزد استادان بزرگی مانند علیاکبر شهنازی، روحالله خالقی، جواد معروفی و حسین تهرانی آموزش دید.
در سال ۱۳۳۷، او در وزارت فرهنگ و هنر استخدام شد و در سازمان پیشاهنگی ایران به تدریس پرداخت. پنج سال بعد، به درخواست حسین دهلوی، کار تدریس در هنرستان موسیقی را شروع کرد و این فعالیت را به مدت ۱۷ سال، تا سال ۱۳۵۹، بدون وقفه ادامه داد.
او در آموزش همواره میکوشید خلاقیت هنرجویان را پرورش دهد و به پیشرفت آنها توجه ویژهای داشت. حسین علیزاده، یکی از شاگردانش، میگوید که هوشنگ ظریف با وجود مهربانی، معلمی سختگیر بود. او بر فنون نوازندگی تسلط کامل داشت و در اجرای درست آنها دقت زیادی به خرج میداد. نحوه انگشتگذاری، مضراب زدن و حتی طرز نشستن او پشت ساز، چنان زیبا و جذاب بود که حتی هنرجویانی که تار نمینواختند، دوست داشتند در کلاسهای او حاضر شوند.
توصیه میکنیم این مطلب اُرف چیست؟ را حتماً بخوانید.
برای گسترش دانش خود، مقاله روش های بهبود صدای تو دماغی را مطالعه کنید.
فعالیتها و آثار
هوشنگ ظریف فقط به آموزش موسیقی مشغول نبود؛ او در اجراهای گروهی و تکنوازیهای بسیار ارزشمند و بهیادماندنی نیز حضور داشت. او در ارکستر موسیقی ملی، ارکستر صبا، گروه پایور و همچنین در سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران به عنوان نوازنده فعالیت کرد و در کشورهای مختلفی از جمله آمریکا، کانادا، فرانسه و آلمان برنامههای موسیقی برگزار کرد. ایشان حتی برای تدریس و معرفی موسیقی سنتی ایران به دانشگاههای آمریکا نیز سفر کردند.
از استاد ظریف کتابها و آثار صوتی گرانقدری نیز باقی مانده است. دو نمونه از مهمترین کتابهای او، کتاب «آموزش تنبک» و کتاب «ردیف آوازی موسیقی سنتی ایران» هستند. کتاب اول را با همکاری حسین تهرانی و کتاب دوم را با مشارکت محمود کریمی منتشر کرد. از دیگر نوشتههای او میتوان به کتاب «دستور مقدماتی تار»، نتنویسیها و مجموعهای از قطعات ساختهی خودش اشاره کرد. آثار صوتی بهجایمانده از او نیز شامل تکنوازیهای دستگاه دشتی، دستگاه اصفهان و بخشهایی از ردیف موسی خان معروفی است.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً ۱۰ حقیقت جالب در مورد فلوت را بخوانید.
این هنرمند بزرگ که برای اعتلای موسیقی سنتی ایران تلاشهای بسیاری کرد، متأسفانه در هفدهم اسفندماه ۱۳۹۸ و در ۸۱ سالگی، بر اثر ایست قلبی دار فانی را وداع گفت.